Menu
Zamknij

Dusza romantyczna i marzenie senne Esej o romantyzmie niemieckim i poezji francuskiej (opr. twarda) od 38 17

Publicystyka, eseje, polityka

Opis

Każdą epokę ludzkiej myśli można żeby zdefiniować dostatecznie głęboko przez relacje, jakie ustanawia między marzeniem sennym a życiem na jawie. Zapewne za każdym razem będziemy dziwić się temu, iż przeżywamy dwie równoległe, przenikające się egzystencje, których nie potrafimy jednak ze sobą w pełni pogodzić. Każda istota ludzka zaś prędzej czy później, mniej czy bardziej jasno, ciągle, a zwłaszcza pilnie zadaje sobie owo natrętne pytanie: czy ja jestem tym, który śni? Pytanie, które pojawia się w nieskończonej liczbie postaci, które dotyka naszych racji istnienia, wyborów, jakich musimy dokonywać pomiędzy naszymi wewnętrznymi możliwościami, problemu jednocześnie poznania, jak i poezji. To jedno z owych trzech albo czterech pytań, na które nie wolno nam udzielić odpowiedzi, która czyniłaby zadość tylko myśleniu abstrakcyjnemu, oderwanemu od egzystencji i fundamentalnego niepokoju – nie stawiamy ich bowiem w ramach autonomicznej refleksji, ale są one niejako rzucane nam w twarz poprzez jakąś nieokreśloną rzeczywistość, przerastającą nas samych, od której jednak zależymy na tyle, że nie możemy odmówić z nią dialogu bez skazywania się na życie niepełne.

Opinie - 0 opinii

+ Dodaj opinię

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.